Pasangan pelik PH-BN: Berkahwin di pusat, bermusuh di negeri!

KEPUTUSAN Pakatan Harapan dan Barisan Nasional untuk masing-masing bertanding di semua 56 kerusi DUN pada PRN Johor akan datang membuka satu babak politik yang cukup unik dalam landskap politik Malaysia pasca-PRU15 — dua gabungan yang berkongsi kuasa di Putrajaya bakal bertempur habis-habisan di negeri.

Di satu sisi, kerajaan perpaduan di peringkat pusat masih kekal utuh. Namun di Johor, realitinya jauh berbeza. Pengumuman PH Johor untuk melawan BN di semua kerusi adalah respons langsung terhadap tindakan BN Johor yang terlebih dahulu mengisytiharkan akan bertanding solo. Ini bermaksud hubungan “sekutu” di Putrajaya kini berubah menjadi “saingan politik” di negeri.

Apa yang berlaku sebenarnya menunjukkan bahawa formula kerajaan perpaduan masih belum benar-benar menyatu di peringkat akar umbi.

BN Johor khususnya Umno negeri melihat Johor sebagai kubu tradisi mereka. Kemenangan besar 40 daripada 56 kerusi pada PRN 2022 memberi keyakinan bahawa mereka masih mempunyai jenama politik paling kuat di negeri itu. Sebab itu, kenyataan Timbalan Ketua Umno Johor Ahmad Maslan bahawa BN tetap mendukung kerajaan perpaduan pusat walaupun bertanding solo di Johor membawa mesej jelas — kerjasama dengan PH hanya bersifat strategik di peringkat nasional, bukan penyerahan kuasa politik negeri.

Bagi PH pula, tindakan berundur atau meminta ihsan agihan kerusi akan dilihat sebagai kelemahan politik. Pengerusi PH Johor Aminolhuda Hassan sedar bahawa penyokong PH terutama di kawasan bandar sukar menerima keadaan di mana mereka sekadar menjadi “penumpang” kepada BN di Johor. Maka keputusan bertanding di semua kerusi adalah usaha mempertahankan maruah politik gabungan itu.

Namun persoalan paling besar ialah: sejauh mana pertembungan ini akan memberi kesan kepada kestabilan kerajaan perpaduan?

Secara teori, kedua-dua pihak cuba memisahkan politik negeri dan pusat. Tetapi dalam realiti politik Malaysia, ia tidak semudah itu. Kempen PRN nanti hampir pasti akan menyaksikan serangan terbuka antara pemimpin BN dan PH. Isu integriti, kelemahan pentadbiran, kegagalan dasar, bahkan soal dominasi kuasa Melayu dan sokongan pengundi bandar akan kembali dimainkan.

PH mungkin menyerang BN sebagai simbol politik lama yang sarat kontroversi, manakala BN pula dijangka memainkan naratif bahawa PH gagal memahami sentimen akar umbi Melayu Johor.

Apabila serangan seperti itu berlaku setiap hari sepanjang kempen, hubungan dalam kerajaan pusat pasti akan terkesan sedikit sebanyak. Akan wujud rasa curiga, persaingan pengaruh dan perebutan naratif politik menjelang PRU16.

Lebih menarik, PRN Johor ini boleh menjadi “ujian makmal” terhadap kekuatan sebenar kedua-dua gabungan selepas mereka bekerjasama di Putrajaya.

Jika BN menang besar sekali lagi, ia akan mengukuhkan hujah Umno bahawa mereka masih dominan tanpa perlu bergantung kepada PH. Ini boleh meningkatkan tekanan dalam Umno supaya formula solo diperluaskan ke negeri lain dan mungkin ke PRU16.

Sebaliknya jika PH berjaya meningkatkan jumlah kerusi atau menafikan majoriti besar BN, ia akan membuktikan bahawa sokongan bandar dan pengundi muda masih kuat bersama PH walaupun berada dalam kerajaan perpaduan.

Dalam keadaan itu, pihak yang paling berpotensi mengambil kesempatan ialah Perikatan Nasional. Walaupun pada 2022 PN hanya menang tiga kerusi, pertandingan tiga penjuru antara BN dan PH boleh membuka ruang kepada PN memecahkan undi lawan, khususnya di kawasan majoriti Melayu.

Ironinya, kerajaan perpaduan yang dibina atas nama kestabilan nasional kini berdepan paradoks politik — stabil di Putrajaya tetapi bersaing sengit di negeri.

Johor bakal menjadi pentas penting untuk melihat sama ada kerjasama BN-PH benar-benar lahir daripada keserasian politik jangka panjang atau sekadar “gencatan senjata sementara” demi kuasa di pusat.